Yalnızlık her defasında daha da acıtıyor içimi

Nedendir bilmem, sadece senle hissediyordum gerçeklerimi

Ama artık olmadığına göre

Kendimi bu dünyadan koparmamam için bir sebep yok

Elbette sonsuza dek terketmiyorum bu bedeni

Geri döneceğim yine eskisi gibi...

Bu, ne basit bir intihar mektubu ne de bir af dileyiş

Sadece bir yakarış, sana bir direniş

Beni istemediğinde,

Yine yalnızlık kucakladı beni...

Nefes almama izin vermeyip boğarcasına ve

eritir gibi bedenimi...

Evet yalnızlık...

Kanınla yıkanmış bedenim;

Artık seninim...

Karanlıktaki kadar çıplak    

Simsiyah bir matemdeyim...